Przejdź do głównej zawartości
życie ludzkie jest tak kruche i niepewne


nigdy nie wiemy co może się stać, nie jesteśmy w stanie przewidzieć dnia kolejnego


nasze istnienie to ciągła niepewność, ciągła podróż w nieznane

życie jest zaskakujące, często  zbyt brutalne...


na pewno wiele osób, nie tylko ja zastanawia się dlaczego osoby, które zasługują na drugą szansę, na "drugie życie" nie otrzymują jej

dlaczego osoby inteligentne, mądre, wrażliwe, ciepłe nagle odchodzą mimo głębokiej wiary i pogody ducha

być może Ci, którzy już zrobili wiele dobrego na ziemi spełnili swoją "misję"

pozostali muszą jeszcze "popracować"....



Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Jestem wdzięczna za wszystko, co mam.
Doceniam wszystko,co zostało mi dane.
I niby wszystko jest w porządku, przecież się uśmiecham.  Przecież świat się nie kończy, jeszcze tyle rzeczy do przeżycia, poznania.  Dlaczego więc jadę tym tramwajem i łzy spływają mi po policzkach. Ja, słuchawki i ogromna pustka. Teraz myślę, że nie tyle, co tęsknię za Tobą...tęsknię za poczuciem tego, że znaczę dla kogoś więcej, niż ja sama dla siebie. Jeśli więc możesz, przyjdź. Przez chwilę daj mi poczuć, że jestem ważna.  Przyjdź, nawet wtedy,gdy po chwili to wszystko miałoby pieprznąć.  Myślę, że ten jeden moment jest tego wart, tego, co nastąpi chwilę po. Chyba bardzo tego potrzebuję. Bezsilność. Wysiadam z tramwaju.
i napotykam na swej drodze małe promyczki nadziei
są momenty, gdy widzę gdzieś tam światełko, lepsze jutro
ale Ty wciąż przychodzisz do mnie we śnie
robisz nieporządek, przynosisz niepokój, chłodne ranki
wciąż jeszcze jesteś obecny, nie będąc przy moim boku