Przejdź do głównej zawartości
Ostatnie wydarzenia w życiu uświadomiły mi jak istotną i kluczową rolę odgrywa w naszym życiu dystans, dystans do siebie, do tego co nas otacza, co dzieje się wokół nas. Bardzo ważne jest subiektywne podejście do wielu spraw, w które  nieświadomie, a czasem i niechętnie wkraczamy. Posiadanie tej umiejętności jest bardzo ważne i znacząco wpływa na naszą psychikę, ma ogromny wpływ na nasze relacje z ludźmi, ich charakter oraz trwałość.Bardzo często nie mamy wpływu na to wszystko co dzieję się wokół nas, czasem nieświadomie stajemy się częścią niekoniecznie wygodnej dla nas sytuacji, w której nie do końca się odnajdujemy. Podejście wtedy do takich spraw z dystansem znacząco ułatwia nam funkcjonowanie, możliwie najbardziej komfortowe dla nas, ale także dla ludzi, którzy nas otaczają. Niestety nie każdy ma wypracowane lub nabyte u siebie takie umiejętności, zbyt emocjonalnie reaguje na to,co go otacza, przesadnie podchodzi do swojej osoby, mam tu na myśli głownie samoocenę. Często brakuję nam opanowania, ostrożności, pewnego rodzaju "rezerwy", bardziej szerszego spojrzenia, pewnego rodzaju luzu. Brak dystansu do siebie i do otoczenia może niestety przynosić negatywne skutki, jeśli chodzi o nasze zdrowie psychiczne. Ciągle zamartwianie się, przesadnie emocjonalne podchodzenie do swej osoby, do świata,zbyt poważne traktowanie pewnych kwestii, które niekoniecznie nas dotyczą i nie mają wielkiego znaczenia dla nas może spowodować depresję lub inne zaburzenia psychiczne. 
Nauka dystansu do samego siebie i tego, co wokół nas znacząco pomaga w życiu i normalnym funkcjonowaniu. Sytuacje, które nas otaczają, ludzie, którzy nam towarzyszą zbudowani są z różnego rodzaju emocji, czynników, które na nich wpływają i je kształtują, nie możemy mieć na wszystko wpływu, nie nad wszystkim da się zapanować, należy o tym pamiętać. Każdy człowiek skrywa w sobie jakieś tajemnice, wydarzenia, które go ukształtowały, odcisnęły piętno na jego psychice, Nie zawsze zachowania innych, sytuacje, do których dochodzi są dla nas zrozumiałe, jest to oczywiste. Każdy z nas jest inny, niepowtarzalny, jedyny w swoim rodzaju. Musimy korzystać z tego daru i starać się nie marnować sobie życia przez zbyt przesadną emocjonalność, zbyt emocjonalne podejście do wszystkiego. Dystans to bardzo trudna sztuka, ale i jak przydatna w życiu każdego z nas. 

Komentarze

  1. Bardzo ciekawy post. :)
    A jaki życiowy! Dystans do siebie jest rzeczywiście ważny, choć nie jest to łatwa sztuka. I tu masz rację. :)
    Pozdrawiam.
    http://zamknietawpozytywce.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czas mija nieubłaganie, jak dziś pamiętam zeszłoroczne Święta a tymczasem ...mamy już kolejne.

Święta Bożego Narodzenia to przede wszystkim dla mnie czas spędzony z rodziną, to wspólne rozmowy, kolędowanie, ciepło, miłość, bliskość.. To czas, w którym powinniśmy na chwilę się zatrzymać, zastanowić, dostrzec to co nas otacza, poczuć to, docenić i nie pozwolić sobie tego stracić. Święta to cudowna okazja do tego,by odpocząć od codziennego pędu życia, wyłączyć się z codziennych obowiązków, spraw do załatwienia, by skupić się głównie na celebracji chwili z najbliższymi, by korzystać z niej garściami, by być dla rodziny, wylogować się do życia, by w pełni przeżyć i poczuć magię świąt. W codziennym życiu i nieustającym pędzie często zapominamy o tym, co najważniejsze, nie potrafimy tego dostrzec, docenić, gnamy często za tym, co ulotne i nie warte jest tej ciągłej gonitwy. Wykorzystajmy zatem ten magiczny czas na to by przeżyć go z tymi, którzy są i będą z nami na dobre i na złe, mimo wszys…
Jestem wdzięczna za wszystko, co mam.
Doceniam wszystko,co zostało mi dane.
I niby wszystko jest w porządku, przecież się uśmiecham.  Przecież świat się nie kończy, jeszcze tyle rzeczy do przeżycia, poznania.  Dlaczego więc jadę tym tramwajem i łzy spływają mi po policzkach. Ja, słuchawki i ogromna pustka. Teraz myślę, że nie tyle, co tęsknię za Tobą...tęsknię za poczuciem tego, że znaczę dla kogoś więcej, niż ja sama dla siebie. Jeśli więc możesz, przyjdź. Przez chwilę daj mi poczuć, że jestem ważna.  Przyjdź, nawet wtedy,gdy po chwili to wszystko miałoby pieprznąć.  Myślę, że ten jeden moment jest tego wart, tego, co nastąpi chwilę po. Chyba bardzo tego potrzebuję. Bezsilność. Wysiadam z tramwaju.