niech czas za oknem zatrzyma się choć na chwilę, choć na moment w tej mrocznej ciszy...
zdecydowanie za szybko rezygnujemy z siebie
ciężko się z tego wyleczyć
Pobierz link
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Inne aplikacje
Komentarze
Popularne posty z tego bloga
-
nigdy dotąd nie czułam tego tak bardzo dlaczego to tkwi w moim sercu tak głęboko każdego dnia ocieram się o granice, granice wytrzymałości nigdy wcześniej nie czułam się tak słaba, odrętwiała dlaczego tak bardzo tęsknie i rozpaczliwie próbuje przywołać Twój widok śnie o Twoim uśmiechu, drżę na myśl o Tobie oszalałam na Twoim punkcie i boję się myśli, myśli, że już nigdy Cię nie zobaczę jedyne czego teraz pragnę to ujrzeć Cię, poczuć Twój oddech, dotyk, woń Twoich perfum przyprawiająca mnie o dreszcze zbyt usilnie wmawiałam sobie, że Twoje dłonie idealnie komponują się z moimi, bladymi i przerażająco zimnymi, tak samo jak nasza relacja kruszę się i umieram, kawałek po kawałku
Ciężko jest znaleźć w sobie odrobinę światła, zwłaszcza gdy wnętrze wydaje się być już umarłe a każdy dzień to ciągła gra, w której sam już gubisz kontrolę. Łózko, koc i zgaszone światło, to wtedy jedyny świat, i tak codziennie coraz większy mrok, coraz większy ból, zatracasz się w tym. Wmawiasz sobie, że jest dobrze, wcale nie płaczesz już kolejny dzień i nie jest prawdą, że ukrywasz się przed światem i przed samym sobą. Aż nagle zaczynasz oddychać, czy nie pięknie jest moc zacząć żyć.. Dziękuję Ci za światło.
Chciałabym na dłużej zatrzymać chwilę, gdy jesteś obok, trzymasz mnie za rękę gdy mogę patrzeć w Twoje oczy, czuć, że jest dobrze i że damy radę Gdy Cię nie ma moja dłoń jest taka niczyja, nie wie co ze sobą zrobić gdzieś podświadomie szuka Twojej by poczuć się bezpieczniej...pewniej A teraz..moja pościel pachnie Tobą.. a ja wtulam się w nią i czekam aż znów obudzę się z Tobą u boku, z moją dłonią w Twojej dłoni. Odliczam.
Komentarze
Prześlij komentarz